De vegetarische slager in Amsterdam

vega slagerAl mijn hele volwassen leven ben ik vegetariër, dus geregeld krijg ik de vraag waarom ik geen vlees eet… Tja, ik heb wel eens gehoord dat het slecht is voor het milieu, en dat het misschien wel heel slecht is voor je lijf, of dat het misschien slecht is voor je karma. En tja, dat zou allemaal best wel kunnen….

Maar, zo moet ik dan altijd uitleggen,  ik ben eigenlijk vegetariër zoals een jong kind dat ook is, ik vind het gewoon ziellug! Een klein vriendinnetje van mij – destijds 3 jaar oud – sprak eens de mooie zin: “Ik eet geen vlees, want daar zitten allemaal dode dieren in!”. En daar kon ik mij dus helemaal in vinden. Het is bij mij een emotioneel en geen ideologisch vegetariër-zijn.
Ik vind het gewoonweg een heel onprettig idee om dieren te eten.  Dus ik doe dat liever  niet en verder hang ik er geen grote verhalen over op, tenzij ik ernaar gevraagd word.  En ik heb inmiddels precies uitgevogeld wat ik als ‘vervanging’ moet eten. Nootjes, pitjes, peulvruchten. Gelukkig vind ik dat allemaal heel lekker en is dat ook nog eens gewoon glutenvrij!  Maar nu hebben we de vegetarische slager, op de Rozengracht in het centrum van Amsterdam. Daar moest ik natuurlijk wel even gaan kijken: De Vegetarische slager Amsterdam

Ze hebben een leuk logo en de winkel ziet er best gezellig uit.  Er staan ook wat tafeltjes: je kunt er lekker een hapje eten en koffie drinken. Als je die lekkere hapjes mee naar huis wilt nemen, kan dat ook. Bijvoorbeeld ‘Oerpeen met tijm’ en ‘Stamppot met oesterzwam’. Het zit wel allemaal in plastic bakjes. Bij de “Vleesch”-afdeling zit ook alles onder het plastic, zelfs van die groene slablaadjes die je ook ziet bij de frituur. Hun vleesproducten maken de vegetarische slagers vooral van soja en lupine en wat deze producten onderscheidt van vegetarische producten uit de supermarkt, is dat ze écht naar vlees smaken. Meer informatie over het concept vind je hier: http://www.devegetarischeslager.nl/
De beroemde Gehacktbal is derde geworden in de landelijke competitie om ‘lekkerste gehaktbal van Nederland’ en liet dus heel veel gehaktballen die gewoon van dieren gemaakt zijn, achter zich. Dat is natuurlijk best wel tof! Helaas zit er wel tarwe in, zoals in de meeste producten.  Een uitzondering daarop is de kip. Die is vegetarisch én glutenvrij. Daar moet ik dus een bakje van mee naar huis nemen. Ik mag van de verkoopster de neutrale en de gekruide variant proeven. Ik kan jullie helaas niet precies navertellen hoe de smaak is, want ik ben op het moment van proeven volledig gebiologeerd door de textuur van dit vreemde stukje soja. Het is namelijk – voor zover ik daar nog een oordeel over kan vellen – precies kip! Een bizarre gewaarwording, en ik vind het niet zo prettig . Uit beleefdheid eet ik wel beide stukjes op…
Ik bestel vervolgens 100 gram nepkip en 2 gehacktballen (voor de gluteneters bij mij in huis). In de winkel hebben ze trouwens ook  lekkere biologische en vegetarische wijn. Alcoholhoudende drankjes zijn namelijk vaak helemaal niet zo vegetarisch. Als je daarover meer wilt weten, kun je dit boek aanschaffen, ikzelf ben best benieuwd: http://www.dedronkenvegetarier.nl/ Uiteraard neem ik uit de winkel een flesje vegetarische wijn mee, en een coffee-to-go, met sojamelk. Verder krijg ik een plastic zakje met 2 plastic bakjes erin met nepgehaktballen en nepkip erin.

Mijn voorlopige conclusie op weg naar huis: Dit is een concept dat volgens mij heel goed past in de huidige tijd waarin we veel flexitariërs en gestage vleesverlaters kennen.
En het is natuurlijk best grappig om tijdens kerst je schoonmoeder voor de gek te houden met een klassieke tonijnsalade zonder tonijn! Maar of ik er kind aan huis word… Ik vraag het me af. Eerst maar eens iets bedenken voor die glutenvrije en vegetarische kip…
Eenmaal thuisgekomen hebben mijn grote en kleine man de gehacktbal al snel op en zijn beiden op hun eigen manier heel enthousiast. Inderdaad heeft ‘ie een mooie, stevige structuur en een hartig-kruidige, echt vleesachtige smaakt. De nepkip zet ik de koelkast.

Vijf dagen later staat de nepkip er nog steeds en ik begin me af te vragen hoe lang hij eigenlijk houdbaar is. En: de dag erna snuffel ik er nog even aan en besluit ik hem weg te gooien… Jammer maar helaas. Het is gewoonweg niet aan mij besteedt. Het is een product voor mensen die vlees missen, niet voor mensen die blij worden van doperwten en pompoenpitten…

Dus, helaas, ik geef jullie geen recept op basis van de glutenvrije, vegetarische kip. Die kun je gewoon roerbakken en een beetje kruiden, je mag hem zelfs koud eten, braaf uit de hand van de verkoopster. Ik geef jullie – zoals het een ouderwetse vegetariër betaamt – een recept voor een voedzame (en pittige) kikkererwtensalade!

Ingrediënten:
1 groot glas kikkererwten, afgespoeld (400 gram uitlekgewicht)
een half gesnipperd pepertje, of een theelepel glutenvrije sambal
citroenzest van een halve citroen
citroensap van een hele citroen
3 eetlepels stevige olijfolie
200 gram cherrytomaatjes, in kleine stukjes
granaatappelpitjes van een halve granaatappel
eventueel nog wat geroosterde pitjes

Het recept is heel makkelijk:
Alles mag gewoon in een grote kom, maar deze moet dan wel minstens 2 uur in de koelkast staan, zodat de verschillende smaken een beetje aan elkaar wennen. En dan is het echt heel erg lekker, als lunch of als bijgerecht. En deze salade doet het door de vrolijke rode kleurtjes ook goed op feestjes. Misschien wel naast die sensationele kipvrije kipspiesjes…

Smakelijk!

Bea Mung Bean

Laat een leuke reactie achter!